Forumera - Tekil Mesaj gösterimi - || mavi kurdeLa || herkese yetecek kadar var||

**^ bLuisH ^** · 10-06-2007, 04:14

Mavi Kurdela...

New York'ta yasayan bir ögretmen, lise son siniftaki ögrencilerini, "diger insanlardan farkli özelliklerini" vurgulayarak onurlandirmaya karar vermisti. California Del Mar'dan Helice Bridges tarafindan gelistirilmis süreci kullanarak, her bir ögrencisini teker teker tahtaya kaldirdi. Ilk önce ögrencilere sinif ve kendisi için ne kadar özel olduklarini belirtti. Sonra her birine üzerinde altin harflerle "Siz çok önemlisiniz" yazili birer mavi kurdele verdi. Daha sonra kabul görmenin toplum üzerinde ne gibi etkileri olacagini anlayabilmek amaciyla sinifina bir proje yaptirmaya karar verdi. Her bir ögrencisine üçer tane daha kurdela verip, onlardan bu töreni gerçek dünyada devam ettirmelerini istedi. Ögrenciler, daha sonra sonuçlari takip edecek, kimin kimi onurlandirdigini tesbit edecek ve bir hafta boyunca sinifa bilgi vereceklerdi.

Çocuklardan biri, gelecekteki kariyer çalismalari için kendisine yardimci olan yakinlarindaki bir sirketin üst düzey görevlisini onurlandirmis, adamin yakasina mavi kurdeleyi ilistirmisti.

Ardindan, iki tane daha kurdele verdi ve: "Sinifça bu konuda bir projemiz var. Sizden onurlandirmaniz için birini bulmanizi istiyoruz. Onurlandirdiginiz insanlara ekstra kurdela da verin. Böylece onlar da bu projenin devam etmesi için baskalarini bulabilirler. Daha sonra, lütfen bana ne oldugu konusunda bilgi verin" diye rica etti.

O gün üst yönetici, suratsiz biri olarak bilinen patronunun yanina gitmeye karar verdi. Patronun odasina girdi ve onun "is dünyasinda bir deha oldugunundan ötürü" onu takdir edip örnek aldigini söyledi. Bu mavi kurdele'yi yakasina takmasi için izin verip vermeyecegini sordu.

Saskina dönen patron; "Tabii ki" seklinde cevap verdi. Yönetici de mavi kurdele'yi, patronun tam kalbinin üstüne, ceketine ilistirdi. Ekstra kurdeleyi verirken de; "Bana bir iyilik yapar misiniz?... Siz de bu kurdeleyi onurlandirmak istediginiz birine verir misiniz?... Bunu bana veren çocuk, okulda bir proje yaptiklarini söyledi. Bu kabul görme töreninin devam etmesi gerekiyormus. Böylece "bunun, insanlari nasil etkiledigini belirleyeceklermis..." dedi...

O gece patron evine geldiginde, on dört yasindaki oglunun yanina oturdu. "Bugün inanilmaz bir sey oldu" dedi. "Ofisteydim. Üst düzey yöneticilerimden biri içeri geldi, bana hayran oldugunu söyleyip, "Is dünyasinda bu kadar basarili oldugum için gögsüme bu kurdeleyi ilistirdi... Bir hayal etmege çalis... Benim bir dahi oldugumu düsünüyor.. "Siz çok önemlisiniz" yazili bu kurdeleyi tam gögsümün üstüne takti. Bana ekstra bir kurdele verdi ve onurlandiracak baska birini bulmami istedi. Arabayla eve gelirken, bu mavi kurdeleyle kimi onurlandirabilecegimi düsündüm ve aklima sen geldin... Ben "seni" onurlandirmak istiyorum.Günlerim asiri yorucu geçiyor. Eve gelince sana pek ilgi gösteremiyorum. Bazen derslerden aldigin notlari begenmeyince veya odani toparlamayinca sana bagirip çagiriyorum... Oysa bu gece bir sekilde buraya oturup, sana benim için ne kadar farkli ve özel oldugunu söylemek istedim. Annen gibi sen de benim hayatimdaki en önemli insansin. Sen mükemmel bir çocuksun. Seni seviyorum" diye devam etti...

Saskina dönen çocuk simdi aglamaya baslamisti... Bütün vücudu titriyordu... Basini kaldirdi, gözleri yas içinde olarak babasina bakti ve: "Yarin intihar edecektim" baba, dedi... "Baba, ben senin...çünkü ben senin... beni hiç sevmedigini... beni hiç önemsemedigini düsünüyordum... Ama artik her sey çok farkli. Sen baba, su an... Oglunun hayatini kurtardin!..."

Sizin de sevginizi duymak, hissetmek isteyen insanlarin var oldugunu sakin unutmayin...

Hepinize yetecek kadar kurdela var.

10-06-2007, 04:14	#1 (permalink)
^ bLuisH ^ ♠ ♣ ♦ ♥ ♠ ♣ ♦ ♥ ♠ ♣ ♦ ♥ ♠ Profil Yer: Dönülmez Akşamın Ufkundayız... Üye No 2591 Mesajlar 7.356 Forum Katkısı 41488 Forum Katkısı Puanı 4137796 Derecesi	\|\| mavi kurdeLa \|\| herkese yetecek kadar var\|\| Mavi Kurdela... New York'ta yasayan bir ögretmen, lise son siniftaki ögrencilerini, "diger insanlardan farkli özelliklerini" vurgulayarak onurlandirmaya karar vermisti. California Del Mar'dan Helice Bridges tarafindan gelistirilmis süreci kullanarak, her bir ögrencisini teker teker tahtaya kaldirdi. Ilk önce ögrencilere sinif ve kendisi için ne kadar özel olduklarini belirtti. Sonra her birine üzerinde altin harflerle "Siz çok önemlisiniz" yazili birer mavi kurdele verdi. Daha sonra kabul görmenin toplum üzerinde ne gibi etkileri olacagini anlayabilmek amaciyla sinifina bir proje yaptirmaya karar verdi. Her bir ögrencisine üçer tane daha kurdela verip, onlardan bu töreni gerçek dünyada devam ettirmelerini istedi. Ögrenciler, daha sonra sonuçlari takip edecek, kimin kimi onurlandirdigini tesbit edecek ve bir hafta boyunca sinifa bilgi vereceklerdi. Çocuklardan biri, gelecekteki kariyer çalismalari için kendisine yardimci olan yakinlarindaki bir sirketin üst düzey görevlisini onurlandirmis, adamin yakasina mavi kurdeleyi ilistirmisti. Ardindan, iki tane daha kurdele verdi ve: "Sinifça bu konuda bir projemiz var. Sizden onurlandirmaniz için birini bulmanizi istiyoruz. Onurlandirdiginiz insanlara ekstra kurdela da verin. Böylece onlar da bu projenin devam etmesi için baskalarini bulabilirler. Daha sonra, lütfen bana ne oldugu konusunda bilgi verin" diye rica etti. O gün üst yönetici, suratsiz biri olarak bilinen patronunun yanina gitmeye karar verdi. Patronun odasina girdi ve onun "is dünyasinda bir deha oldugunundan ötürü" onu takdir edip örnek aldigini söyledi. Bu mavi kurdele'yi yakasina takmasi için izin verip vermeyecegini sordu. Saskina dönen patron; "Tabii ki" seklinde cevap verdi. Yönetici de mavi kurdele'yi, patronun tam kalbinin üstüne, ceketine ilistirdi. Ekstra kurdeleyi verirken de; "Bana bir iyilik yapar misiniz?... Siz de bu kurdeleyi onurlandirmak istediginiz birine verir misiniz?... Bunu bana veren çocuk, okulda bir proje yaptiklarini söyledi. Bu kabul görme töreninin devam etmesi gerekiyormus. Böylece "bunun, insanlari nasil etkiledigini belirleyeceklermis..." dedi... O gece patron evine geldiginde, on dört yasindaki oglunun yanina oturdu. "Bugün inanilmaz bir sey oldu" dedi. "Ofisteydim. Üst düzey yöneticilerimden biri içeri geldi, bana hayran oldugunu söyleyip, "Is dünyasinda bu kadar basarili oldugum için gögsüme bu kurdeleyi ilistirdi... Bir hayal etmege çalis... Benim bir dahi oldugumu düsünüyor.. "Siz çok önemlisiniz" yazili bu kurdeleyi tam gögsümün üstüne takti. Bana ekstra bir kurdele verdi ve onurlandiracak baska birini bulmami istedi. Arabayla eve gelirken, bu mavi kurdeleyle kimi onurlandirabilecegimi düsündüm ve aklima sen geldin... Ben "seni" onurlandirmak istiyorum.Günlerim asiri yorucu geçiyor. Eve gelince sana pek ilgi gösteremiyorum. Bazen derslerden aldigin notlari begenmeyince veya odani toparlamayinca sana bagirip çagiriyorum... Oysa bu gece bir sekilde buraya oturup, sana benim için ne kadar farkli ve özel oldugunu söylemek istedim. Annen gibi sen de benim hayatimdaki en önemli insansin. Sen mükemmel bir çocuksun. Seni seviyorum" diye devam etti... Saskina dönen çocuk simdi aglamaya baslamisti... Bütün vücudu titriyordu... Basini kaldirdi, gözleri yas içinde olarak babasina bakti ve: "Yarin intihar edecektim" baba, dedi... "Baba, ben senin...çünkü ben senin... beni hiç sevmedigini... beni hiç önemsemedigini düsünüyordum... Ama artik her sey çok farkli. Sen baba, su an... Oglunun hayatini kurtardin!..." Sizin de sevginizi duymak, hissetmek isteyen insanlarin var oldugunu sakin unutmayin... Hepinize yetecek kadar kurdela var. ______________________ What's in a true life..? Behind the crumbling walls.. Of dream and infant illusion.. Action without movement.. Desire without heart.. It is over and done.. To crave for touchless objects.. And fathom without eyes.. The fall of all things personal.. That no one sees..